stijltip - spreektaal

Vertel eerst voor jezelf wat je wilt zeggen, dan krijg je als vanzelf een aantrekkelijke spreektaal. Onze teksten mogen niet klinken als stadhuisteksten die bol staan van de clichés en de ouderwetse wendingen. Wij kiezen voor frisse, natuurlijke, aantrekkelijke en spontane spraak.

Dat lijkt makkelijker dan het is. Zodra ze naar de pen grijpen of achter de computer gaan zitten, komen veel mensen automatisch in het schrijftaalregister terecht. Niemand zégt ooit slechts en echter, maar die twee woorden staan binnen de kortste keren op het blad of het scherm.

Zeg daarom je teksten voor je uit. Let erop hoe je dat doet: welke woorden gebruik je, welke zinnen gebruik je, hoe leg je accenten in je spontane verhaal? Door dezelfde "trucs" toe te passen in teksten, krijg je een natuurlijke vertelstijl.

Neem je teksten desnoods op voor je ze opschrijft. En schrik dan niet. Want opgeschreven gesproken taal ziet er niet 'mooi' uit. Dat hoeft ook niet. Als het maar goed klinkt.

Spreektaal krijg je als je neutrale woorden en zinsconstructies gebruikt en hun formele varianten weert. Links staat het schrijftalige woord, rechts het equivalent in de spreektaal.

Beperk ook het aantal lege uitdrukkingen als: in feite, in principe, eigenlijk, op dit ogenblik, in het kader van, uit het oogpunt van, omwille van het feit dat, ondanks het feit dat. Er is altijd een eenvoudige spreektaalvariant beschikbaar. Die structuurwoorden maken ruim de helft uit van de tekst. Het maakt dan ook een groot verschil uit of je voor de logge versie of voor de lichte versie kiest.

Spreektaal is niet hetzelfde als informele woorden en uitdrukkingen: naar beneden donderen, in de fik staan, tegen een boom knallen. In een journalistieke tekst moeten de feiten zo strak mogelijk beschreven worden.

Ook in de zinsbouw zijn er subtiele verschillen tussen schrijftaal en spreektaal.

Ook in de tekststructuur zijn er verschillen tussen schrijftaal en spreektaal.